Tienkamper Ingmar Vos over zijn voorbereiding op het EK Indoor (persoonlijk verslag)

03 februari 2011 - Afgelopen weekend ben ik naar London gaan geweest om wederom een voorbereidingswedstrijd te doen voor de EK Indoor in Parijs, 4-6 maart.

Na een lange rit met de auto van Birmingham naar London was ik wel wat stijfjes in de spieren, maar desondanks ging mijn eerste onderdeel van de dag prima. Ik liep de 60 meter horden in een tijd van 8.15sec, wat maar 3 honderdste boven mijn pr van twee weken geleden was, dus daar was ik zeer tevreden mee. Dit laat ook zien dat ik constant deze tijden kan lopen en het is erg belangrijk voor een tienkamper, dat hij altijd een hoog niveau kan handhaven.

Na de 60meter horden had ik twee uur de tijd om te relaxen en om me klaar te maken voor het polsstokspringen. De warming-up verliep soepel en ik voelde me erg goed en ik had er veel vertrouwen in dat het vandaag goed zou gaan.

Ik mocht als eerste beginnen en we begonnen op 4.15m. Hier ging ik meteen in één keer overheen, net als 4.30m. Op 4.45m haalde ik de eerste en tweede poging helaas niet. Gelukkig kwam dit door een positieve verandering. Mijn sprongen worden steeds steiler omhoog (wat de bedoeling is) en daardoor moet de lat dichterbij staan om er vrij overheen te kunnen springen. Bij mijn derde poging bracht ik de lat dus dichterbij en sprong ik over de 4.45meter heen. De lat ging hierna wederom met 15cm omhoog en dat betekende voor mij een persoonlijk recordhoogte van 4.60meter als ik de hoogte zou halen. Ik stond klaar op de aanloop en was er 100% van overtuigd dat ik deze hoogte vandaag ging halen. De trainingen verliepen goed en de sprongen in de wedstrijd zelf werden beter en beter en BOEMMM meteen mijn eerste poging op 4.60m  ging ik er overheen. Nieuw persoonlijk record, super!

Hierna ging de lat naar 4.75meter. Ik had drie erg goede pogingen, ik kwam zelfs dichtbij. Helaas moet ik nog een paar puntjes op de i gaan zetten om deze hoogte ook daadwerkelijk te gaan halen. Ik weet wel dat het niet heel lang meer gaat duren voordat ik ook deze hoogte op mijn lijstje van pr’s mag bijschrijven.

De volgende dag stond verspringen als eerste op het programma. Het was mijn eerste verspringwedstrijd sinds het EK van Barcelona en dat kon ik ook wel merken. Ik moest nog wat wennen aan het 16-pas ritme wat ik doe en dit koste me uiteindelijk wat centimeters. Mijn verste sprong kwam uiteindelijk uit op 7.09meter.Persoonlijk had ik zelf iets verder verwacht, aangezien de trainingen de laatste tijd erg goed gingen, maar helaas was dat niet het geval. Maar buiten dat weet ik waar ik aan moet werken en weet ik zeker dat het goed komt.

Na het verspringen had ik de 60meter en die ging top! Ik had een superstart: toen de knal van het pistool ging reageerde ik super snel en liet ik iedereen achter in de blokken. De race zelf ging nog niet super, maar ik had een schitterend nieuw persoonlijk record van 7.01sec! Heerlijk! Na de high kwam er wel weer even een low. Het kogelstoten verliep niet helemaal zoals ik zelf zou willen en ik kwam uiteindelijk tot een afstand van 13.63meter. Dit zinde me niet en ik wilde dit probleem zo snel mogelijk oplossen, dus na de wedstrijd vroeg ik aan de scheidsrechter of ik alsjeblieft nog een paar worpen mocht maken als een training en dat was prima. Het duurde even in de training zelf om het juiste ritme te vinden, maar na een worp of 8 had ik de draad weer helemaal te pakken en vloog de laatste stoot zelfs naar en pr-afstand van 14.27meter.

Al met al dus een superweekend!