Liever wilde zalm?

28 maart 2011 - In 2004 verscheen een uitgebreid onderzoek in Science, waaruit bleek dat gekweekte zalm meer dioxinen en andere kankerverwekkende vervuilingen bevat dan zalm die in het wild is gevangen. De onderzoekers adviseerden maximaal één keer per maand gekweekte zalm te eten. Voor het onderzoek werden wereldwijd 700 stuks zalm gekocht. Gekweekte zalm bleek hogere concentraties van dertien organische vervuilingen te bevatten, met als belangrijkste de dioxinen die via vervuild voer in de zalm terechtkomen. Het gemiddelde dioxinegehalte in gekweekte zalm was elfmaal hoger dan het dioxinegehalte in wilde zalm. Het gehalte aan PCB’s was bijna acht maal hoger in de gekweekte vis. Hoeveel vervuiling in de zalm zit, bleek afhankelijk van de plaats van herkomst. Noord-Europese zalm bevat de meeste vervuiling, waarna Noord-Amerika en Chili volgen. De vissen slaan de dioxinen op in hun vetweefsel. Een grote dioxineconsumptie vergroot het risico van sommige vormen van kanker.

Bron: het Fit met Voeding Kookboek door Gert E. Schuitemaker en Jac van Dongen