Judodames op stage naar China

26 januari 2007 - De Nederlandse dames judoploeg vertrok dinsdag 2 januari voor een trainingsstage naar China als voorbereiding in het traject richting de Olympische Spelen 2008. Onder leiding van de coaches Marjolein van Unen, Chris de Korte en Tom Essink en fysiotherapeut Marco van Luijk bestond de ploeg uit de volgende judoka’s: Carola Uilenhoed (+78 kg), Claudia Zwiers en Marhinde Verkerk (beide -78 kg), Edith Bosch (-70 kg), Margot Wetzer en Elisabeth Willeboordse (beide -63 kg).

Na een lange reis van 20 uur kwamen wij, de Nederlandse dames judoploeg, aan op het vliegveld van Guangzhou. Ons was verteld dat de busreis naar Shenzhen, de plaats van bestemming, 100 km zou zijn. Maar dat viel dus lichtelijk tegen.

Shenzhen was een redelijk schone stad waarin alle automobilisten voorrang hebben of beter gezegd: voorrang nemen! Je kunt beter geen fietser of voetganger zijn, want dat is dus echt levensgevaarlijk! Leve de verkeersregels in Nederland!

Het verblijf, dat lag tussen vele kleine en grote shopcentra, bleek ons mee te vallen. Het zag er goed uit en de mensen waren erg vriendelijk. Ze vinden het echt geweldig om je aan te spreken in het Engels (als ze dat kunnen) om zo hun kleine beetje Engels bij te spijkeren.

We kwamen de kamer op en wilden natuurlijk allemaal graag op het bed duiken. Gelukkig werden we op tijd gewaarschuwd door Edith dat we niet op het bed moeten springen. Zij had dat namelijk al wel gedaan en daar heeft ze dan ook de nodige blauwe plekken aan over gehouden. Het dikke matras wat wij zien blijkt niks anders dan twee planken met daartussen enkele sterke veren! Hmmm, na een paar dagen ben je er wel aan gewend.

Daarna werden we voor het diner zeer goed ontvangen door de Chinese bondscoach en zijn metgezellen. Het eten was lekker. Natuurlijk hadden we vaak geen idee wat we voorgeschoteld kregen, maar na een paar dagen weet je precies wat je wel kan eten en wat je absoluut moet laten staan, of omdat het tegen je principes is of omdat het net zo smaakt als het ruikt en eruit ziet en dat is niet altijd even goed.

We waren ook erg goed voorbereid op drie keer per dag chinees. We hadden namelijk allemaal zelf ons ontbijt meegenomen, en ook 's middags of 's avonds aten we gewoon brood met Nederlands beleg!

De eerste ochtend gingen we meteen judoën. We kwamen aan in het trainingscomplex en tot onze grote vreugde stonden er 60 Chinezen te wachten op onze komst! Heerlijk, die Chinese bedrijvigheid! We waren er in ieder geval wel van overtuigd dat de trainingsstage een succes zou worden.

De grote hal was voorzien van een egale judomat vastgezet door een omlijsting van houtjes, iets waar Claudia Zwiers vandaag minder blij mee was toen zij precies op dat randje wist neer te komen. De temperatuur in de hal was goed. Die was overigens sowieso lekker, overdag tussen de 15 en 20 graden.

Het trainingstempo lag heel hoog. Dat was voor ons geweldig, want dat hebben we in Nederland niet altijd! Waar we vorig jaar pas aan het eind van de stage aan het tempo gewend waren, zaten we er nu direct al helemaal in. Dit hadden we te danken aan een goede voorbereiding voordat we hier naar toe kwamen. We konden het tempo bijbenen en dat gaf veel zelfvertrouwen! Natuurlijk had iedereen wel eens een dag ertussen dat het iets minder ging en dat er de nodige traantjes werden weg gepinkt, maar de teamspirit was dusdanig goed, dat we elkaar er weer bovenop hielpen wanneer zoiets voorviel. Complimenten aan een ieder van de ploeg, want doordat de sfeer prettig was, kon iedereen het maximale uit de trainingstage halen.

De training zelf was opgebouwd uit het zeer ontspannen losmaken van het lichaam naar het warm maken van het lichaam door middel van uchi-komi's (= inzetten van technieken) waarna we meestal overgingen tot kumi-kata (= het pakkinggevecht). Het tempo werd zo dus geleidelijk opgevoerd tot turbospeed! Daarna kwamen pas de randori's (=oefengevecht), zowel staande (= tachi-waza) als grondgevecht (= ne-waza). Gelukkig hadden we tussendoor genoeg rust om op adem te komen. De intensiteit van ieder gevecht lag zo hoog, dat je die rust ook echt moet pakken om de volgende randori weer vol te kunnen gaan.

We hebben ook heuse wedstrijden geoefend met scheidsrechters en publiek in de vorm van die zestig Chinezen en wij, zeven Nederlanders. Er was duidelijk sprake van een bevoorrechte positie van de Chinese tegenstanders, daar er behoorlijk wat geluid werd geproduceerd door het Chinese publiek!! Maar wij lieten ons niet gek maken, alleen maar heel kwaad.

Voor de vorm werd er door de Chinezen, naast twee Chinese scheidsrechters, ook een Nederlandse scheidsrechter aangesteld. Die gegadigde was ik. Dit omdat ik niet mee deed (tot mijn grote ongenoegen!!) vanwege een lichte blessure die een dag rust nodig had. Natuurlijk heb ik, uit landsbelang, de nodige scores van Chinezen "gemist" en de trappen die er werden uitgedeeld (bij judo mag je niet trappen) door de Nederlanders zag ik door de vingers. Het leverde een eindstand op van: 5 gewonnen tegen 9 verloren wedstrijden en 4 partijen die gelijk eindigden. Deze eindstand moet wel in perspectief worden gezien. De Chinezen draaiden 1 wedstrijd en sommige 2 wedstrijden, terwijl wij Nederlanders er dus 4 moesten judoën in een tijdsbestek van 1,5 uur. Dan is er op een gegeven moment wel degelijk enige sprake van vermoeidheid en dat is nog licht uitgedrukt.

Tot nu toe dus een perfecte voorbereiding op het zware seizoen op weg naar de Olympische Spelen van 2008!

Nog een week trainen en dan komen we weer naar huis. Hopelijk blijft iedereen heel, zowel lichamelijk als geestelijk zodat we op ons eerste Wereldbekertoernooi (voor velen van ons is dit het toernooi van Sofia) lekker kunnen knallen!

Groetjes vanuit een zonnig China,

Carola Uilenhoed en Elisabeth Willeboordse